نمایندگی مجاز

قدم کلیک‌هایتان بر چشم

نباید فرمان را به مخاطب داد
ساعت ۸:۱٩ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢٩ امرداد ۱۳۸٧  

....................
.: .برای دیدن اصل مصاحبه در خبرگزاری کتاب اینجا را کلیک کنید. :.
..............................

بیگانه‌ای در میان ما ـ گفت‌گوهایی درباره کمیک استریپ/2

محمدرضا زائری: نباید فرمان را به مخاطب داد

گزارشگر: حمید نورشمس

گفت‌وگو با محمدرضا زائری توجه ما را به زوایایی از پتانسیل نهفته بیان استریپ آشنا می‌کند. مساله‌ای که ظرفیت‌های نهفته در آن می تواند راهگشای اقبال مجدد بیشتر به کتابخوانی باشد بحثی که چندان پیچیده نیست بلکه عدم توجه به آن امروزه عجیب می نمایاند.

خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) ـ امروزه حجم وسیعی از تصاویر ذهنی پیش روی ماست که با توجه به شرایط ما نمود عینی می‌یابد. واقعیاتی تصویری و مشابه با آنچه در پیش روی خود می‌بینیم. کمیک استریپ وجه تصویری همان واقعیات است و پایه و اساس رشد و توسعه انیمیشن سینما و بازی‌های ویدئویی و کامپیوتری، گفت‌وگو با مدیر مسوول تنها نشریه کمیک استریپ ایران، محمدرضا زائری را با این موضوع آغاز کردیم که آیا تمام ظرفیت‌های موجود در بیان‌های ادبی رایج، امروزه مورد استفاده قرار گرفته است که نیاز باشد به بیان تصویری رو بیاوریم؟

ـ من به موضوع مورد نظر شما از این زاویه نگاه نمی‌کنم. به نظر من بحث کمیک استریپ خیلی فلسفی و پیچیده نیست و من هم بنا ندارم مبنای تئوریک برای آن تبیین کنم. من مساله را این گونه می‌بینم که یک واقعیت بیرونی و یک ظرفیت وجود دارد که در تمام دنیا در حال بهره‌برداری است و ما هنوز از آن بهره‌ای نبرده‌ایم. قضیه ساده تر از این است، شاید یک پله عقب تر از سوال شما، در فضای غربی مسیری مشخص در حوزه محصولات فرهنگی و فضای رسانه‌ای طی شده که شکل‌گیری رسانه ها در یک فضای کاملا روشن را موجب شده و فرهنگ و ذوق رسانه ای در مخاطب شکل گرفته است. با گذشت زمان این فرهنگ و سواد رسانه‌ای، تصویری تر شده، حرکت بیش‌تری یافته و تعامل آن نیز بیش‌تر شده و امروز هم به اینترنت و رسانه های دیجیتال رسیده است.


کلمات کلیدی:
 
دستی تازه به افشاندن قطره‌ها
ساعت ۱:۱٤ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٤ امرداد ۱۳۸٧  

مطلبی که در ادامه می خوانید یادداشتی است که در ویژه نامه ای با عنوان «پرونده ای برای معنویت» در سایت www.khamenei.ir کار شده است.
مفصل این پرونده را می توانید در این سایت مشاهده بفرمایید.

نیاز فطری و طبیعی انسان به معنویت چون نیاز گیاه و گل به آب و آفتاب بدیهی است. گل را بدون آفتاب و آب، تنها می‌توان مصنوعی تصور کرد؛ طراوت و شادابی گیاه و گل به نور است و آب.

انسانِ زمینی در هر برهه‌ای از تاریخ و در هر پاره‌ای از جغرافیای جهان، نیازمند این ارتباط و پیوستگی معنوی و آسمانی است تا حیات انسانی خویش را حفظ کند. از این رو اساسی‌ترین رویکرد ادیان و آئین‌های مختلف -هر کدام با بهره‌ای خاص- همواره تربیت و پرورش معنوی انسان بوده است.

 

 


کلمات کلیدی: