نمایندگی مجاز

قدم کلیک‌هایتان بر چشم

بوی جوی مولیان...
ساعت ٩:٢۸ ‎ق.ظ روز شنبه ۱ فروردین ۱۳۸۸  

این کلمات را وقتی نوشتم که ذهنم درگیر راه‌اندازی جمعیت ایرانیان مقیم لبنان بود و به کسانی فکر می‌کردم که این‌سوی و آن‌سوی دنیا از وطن بریده‌اند یا بریده شده‌اند!... و در این خیال بودم که شاید «بوی جوی مولیان» باید این برگهای پراکنده را باز دور این ریشه و ساقه جمع کند و... اما وقتی فکر می‌کنم می‌بینم تا بعضی دوستان خود را قیّم کشور می‌دانند و حتی به فرمان و رأی رهبر انقلاب هم خاضع نیستند بوی هیچ جویی نمی‌تواند گمشده‌ای را بازگرداند... تا وقتی این تلویزیون ماست و آن قوه قضائیه‌مان و این نیروی‌انتظامی‌مان و... این حرف‌ها شوخی است...

 

 

به هر حال برای یادگاری بد نیست:

 

      ...الا غریب مهاجر

 

            وطن هوای تو دارد

 

                چو مادری که دلش بیقرار فرزند است...

 

     و چشم دوخته بر در

 

           به انتظار پیام... به انتظار سلام

 

                به انتظار... مگر تا یکی زند بر در

 

                          و نرم و گرم بگوید: من آمدم مادر.

 

                                                                                     زمستان ٧٨


کلمات کلیدی: