نمایندگی مجاز

قدم کلیک‌هایتان بر چشم

بيچاره مدّاح‌ها
ساعت ۱:۳۸ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٧ مهر ۱۳۸٤  

 

اين روزها انتقاد از مداحي مد شده است مثل خيلي چيزها كه بعضي‌ها را جوگير مي‌كند. ديگر حتي ما كه خودمان هميشه اين جور وقت‌ها بيش از همه منتقد بوده‌ايم كم آورده‌ايم! خوشمزگي ماجرا اينجاست كه آقايان منتقد هيچ‌كدام آدم‌هاي كوچه و خيابان نيستند بلكه همه مسئولاني هستند كه كارها دست خودشان است و اگر قرار بوده كاري بكنند بايد تا حالا انجام مي‌داده‌اند.

توي اين مملكت خيلي از كساني كه كاري را برعهده دارند انجام نمي‌دهند و صبر مي‌كنند تا رهبر انقلاب دو كلمه درد دل كنند آن وقت به جاي پيگيري و رفع مشكل همه دوباره شروع مي‌كنند به تكرار همان حرف و فرمايش كردن. همه «آقا» مي‌شوند در حالي كه مملكت يك «آقا» بيشتر نياز ندارد. به قول مرحوم حاج داود كريمي كه مي‌گفت مشكل از آنجا شروع شد كه به جاي «ما همه سرباز توايم خميني» شعار ما شد : «ما همه سردار توايم خميني»!

وقتي ما حرص مي‌خورديم و با هزينه شخصي و گرفتاري و سختي مجلّه خيمه را راه انداختيم و چند سال پيش و در اوج عزت و ارج و قرب مداحان و مرثيه‌سرايان از اين نگراني حرف زديم هيچ‌كدام از همين آقايان منتقد مسئول همه كاره حتي به اندازه خريدن و اشتراك چند نسخه مجله همت و حمايتي نكردند. وقتي پيش اين آقا و آن آقا از اين نگراني‌ها حرف زديم، هيچ‌ عكس‌العمل جدي نشان ندادند. وقتي مرتضي وافي اين طرف و آن طرف درد دل كرد كسي اعتنا نداشت. وقتي محسن مظاهري يك‌تنه كار تحقيقاتي بزرگي در آسيب‌شناسي هيأت‌هاي مذهبي و مداحي انجام داد، هيچ‌كس چنان كه بايد قدر ندانست ولي حالا كه رهبر انقلاب مثل هميشه مجبور شده‌اند به خاطر كم‌كاري و بي‌توجهي من و شما خودشان به ميدان بيايند و با نگراني دو كلمه حرف بزنند رگ نگراني آقايان در مصادر امور بيرون زده و يادشان افتاده كه ... و فراموش كرده‌اند كه از اين جماعت بيچاره و فلك‌زده مداح تا توانسته‌اند استفاده كرده‌اند و در شأن و منقبت آنان سخن گفته‌اند. يادشان رفته كه خيلي از موقعيت‌ها را اخلاص و شور و شوق همين جماعت برايشان به ارمغان آورده و حفظ كرده و ... بايد عقلشان مي‌رسيده كه اين نهاد اجتماعي مهم و ديرپا آفت‌پذير هم هست و اگر چهار تا بچه مثل ما حرفي مي‌زنند شايد بشود قدري جدّي گرفت و... بگذريم. كاش فرصت بود و مفصل مي‌نوشتم. كلي حرف و يادداشت ننوشته هم از قبل مانده كه هر روز به اميد فردا نگهداشته‌ام.

 

 


کلمات کلیدی: