بر زمین بنشین و با زمان برخیز!

برادر بزرگوار، همین الآن هم تو را موفق می‌دانم چون در پی پرسیدن و آموختنی بر خلاف بسیاری از ما که نیازی به آن نمی‌بینیم!

 

اما اگر بخواهم به اندازه همان چند درصد که برایم محاسبه کرده‌ای از تجربه و دریافت شخصی خود در این ده بیست سال کارم بنویسم خواهم گفت به زمین و زمان بچسب!

 

بر زمین بنشین یعنی خیلی شلوغ نکن و این طرف و آن طرف نپر. مثل همه تازه خبرنگارها فکر نکن هر چه بیشتر این ور و آن ور بروی موفق تری... بنشین سر جایت و به خودت برس... درس بخوان... یاد بگیر... بفهم... کتاب بخوان... به جای اینکه مثل ما همه عالم را بیسواد و نفهم و نادان تصور کنی بنشین و به نقص و کمبودهای علمی خودت توجه کن... بر زمین بنشین!

 

مشکل امروز روزنامه‌نگاری ما بیسوادی وحشتناکی است که عمومی شده است و مخصوصاً با گسترش ناگهانی رسانه‌ها در دهه گذشته و برخی عوامل فرعی دیگر دامن همه را گرفته است... روزنامه‌نگار ایرانی امروز نمی‌تواند دو کلمه از یک متن علمی را بخواند... چه می‌گویم... دبیر سرویس و دبیر تحریریه و سردبیرمان هم همین‌طور... چه رسد به یک متن تاریخی و چه رسد به... مهم ادعا و عنوان نیست... ما بیسوادیم و خودمان نمی‌دانیم!

 

بخوان و بخوان و بخوان...

 

اگر امروز فهرستی از مهم‌ترین کتاب‌هایی که یک روزنامه‌نگار باید خوانده باشد جلوی همکاران خودمان بگذاریم (از تاریخ تمدن ویل دورانت و مالکوم ایکس الکس هیلی تا داستان پداگوژیکی ماکارنکو و صحیفه‌نور امام) فکر می‌کنی چند نفر بیشتر از ده درصد این کتاب‌ها را حتی بشناسند؟ یا اگر یک امتحان دیکته فارسی برگزار کنیم (نمی‌گویم از متن تاریخ بیهقی بلکه از کتاب گزیده متون نظم و نثر عمومی دانشگاه) فکر می‌کنی چند نفر بالای پانزده می‌گیرند؟

 

هر وقت بیشتر از آنچه می‌خوانی نوشتی نگران باش!

 

باید طوری بشود که بیش از نوشتن و گفتن بخوانی و بیش از خواندن فکر کنی...

 

با زمان برخیز یعنی بگذار حرکت و رشد و پویش تو را زمان اداره کند... عجله نکن... هر چیز وقتی دارد... ما اشتباه می‌کردیم که گمان بردیم در بیست سالگی می‌شود محمد حسنین هیکل یا اوریانا فالاچی شد... باید زمان بگذرد و تجربه‌ها کسب کنی و رویدادها را ببینی و در متن حادثه‌ها باشی و بیازمایی و بفهمی و به خاطر بسپاری و... بزرگ شدن زمان می‌خواهد... عجله نکن.

 

مشکل این بود که همیشه به ما گفتند علامه حلی در سیزده سالگی مجتهد شد اما تاکید نکردند که پیامبر در چهل سالگی مبعوث گردید... این شد که در سیزده سالگی علامه نشدیم و در نتیجه حالا که دارد چهل سالمان می‌شود ظرفیت برانگیختن و پیام رساندن نداریم... چون به قاعده عمل نکرده‌ایم...

 

من تا پیش از جدا شدن از کار شاید نان گندم را در دست مردم می‌دیدم اما وقتی همه چیز را در آخرین فرصت ممکن رها کردم و آمدم، تازه اینجا کمی نان گندم خوردم و فهمیدم چه مزه‌ای دارد... روزی که به عنوان سردبیر همشهری با چهارصد هزار تیراژ به نزد مرحوم جوزف سماحه سردبیر روزنامه اخبار رفتم دیدم در آستانه شصت سالگی تازه شده سردبیر روزنامه‌ای با ده پانزده هزار تیراژ... به چهار زبان حرف می‌زند و موقعی که سخن می‌گوید یا از فرانسه یا آمریکا یاد می‌کند یا از یاسر عرفات و امام موسی صدر و... حرف می‌زند دنیا را دور زده است... دیروز قطر بوده و فردا لندن جلسه دارد و گوشی تلفن را که بر می‌دارد با کالیفرنیا حرف می‌زند و فاکسی که به دستش می‌رسد از قاهره رسیده است... فلان وزیر رفیق هم‌کلاسی‌اش بوده و فلان رئیس جمهور خارجی دوست صمیمی اوست... بعد غسان بن جدو و طلال سلمان را دیدم و غسان توینی را و... که سی سال پیش نماینده لبنان بوده در سازمان ملل! یا برای وزارت در کابینه دعوتش می‌کنند و قبول نمی‌کند و تاثیر قلمش از کار هر وزیر و وکیلی بیشتر است... شاید در ایران با این استانداردها ما الآن حسین شریعتمداری را داشته باشیم و... از جوان‌ترها محمد قوچانی و از قدیم‌ترها مهدی نصیری را... نمی دانم... نمی‌گویم من بیست ساله باید الان چنین باشم اما سی چهل سال پیش آنها را اگر در نظر بگیریم قضیه فرق می‌کند... خودمان را اگر با جوانی آنها مقایسه کنیم چه؟

 

روزنامه‌نگار ما امروز هر که هست راست یا چپ و دو خردادی و سه خردادی فرق نمی‌کند عادت کرده با شعار و سر و صدا قضیه را جمع کند. من اصولگرا تا بحث حقوق بشر و آزادی بانوان پیش می‌آید پای توطئه استکبار را پیش می‌کشم و با یک مرگ بر آمریکا تمامش می‌کنم و رفیق اصلاح طلبم هم تا بحث حزب الله لبنان به میان می‌آید با رفتاری مشابه و سطحی‌گرا بدتر از یک مسافر تاکسی قضیه را مسکوت اعلام می‌کند... مهم این است که هیچکدام از ما نه از انقلاب فرانسه و نه از جنگ‌های صلیبی و نه از... به اندازه هفت دقیقه نمی‌توانیم حرف بزنیم!

 

نمی‌خواهم قدر و قیمت برخی بزرگواران را که خودم هم در محضرشان شاگردی کرده‌ام نادیده بگیرم و قصد اهانت به پیش‌کسوتان و بزرگترهای این عرصه را هم ندارم اما بعد از همه تعارف‌ها و احترامات و... سر خودمان را که نمی‌توانیم کلاه بگذاریم!

 

همه ما باید بنشینیم و بیشتر بخوانیم و بیشتر بیاموزیم...

 

می گویی: ...چنین فرصتی کجا هست وقتی مجبوری برای ماهی سیصد هزار تومان دائم بنویسی و خودت می‌دانی کیفیت تولیدت چگونه است اما چه می‌شود کرد؟

 

این سوالی است که بی‌پاسخ نیست البته و نصفش به مسئولان مربوط است و نصفش به من و شما... اکنون من به اندازه همان نصف خودمان حرف می‌زنم که: بر زمین بنشین و...

/ 25 نظر / 29 بازدید
نمایش نظرات قبلی
داداشی

سلام. من هم بسیار خوشحال و ذوق زده شدم از اینکه قابل دانستید و سرزدید و کامنت گذاشتید. چشم. سهم شما محفوظ است همانطور که ارادت ما محفوظ است.

یک ناروزنامه نگار

سلام استاد در همشهری محله 15 چند سال شاگردی شما و علی آقا غفار را کردم و تا عمر دارم شاگردتان باقی می مانم هر چند خیلی دورید از منطقه ای که من - به رغم بعد فاصله تا منزل - در آن قلم می زدم و می زنم. اما مثل همیشه درست گفتید و مثل همیشه ما نمی شنویم. (می دانم شاگردان خوبی برایتان نبودیم وگرنه در بحران روزگار تنهایمان نمی گذاشتید)سعی می کنم بخوانم و بخوانم اما این روزگار بی معرفت جایی برای کتابخوانی برایمان باقی نگذاشته و آنچه مانده ماییم و روزهایی که بیهوده می آىند و میروند و ورق هایی که سیاه می شوند التماس دعا

ژ

قرارداد 20 ميليوني و حقوق 2 ميليون توماني براي مجيد سعيدي http://khorshidnewspaper.blogfa.com/

مهدی

ربطی به مطلب شما ندارد.اما از آنجایی که شاید علاقه ای به امام موسی صدر داشته باشید با شما در میان میگذارم.خبر دارید که کمال تبریزی بدنبال بازیگری برای نقش ایشان است که هم در ظاهر مشابه ایشان بوده و هم به عربی و فارسی تسلط داشته باشد.برنامه ی عصر ایمان را با مجریگری علی درستکار نگاه میکردم .گزینه ی خوبی نیست؟هم در قد هم در چشمهای سبز هم گونه های برجسته هم در تسلط به عربی و فارسی و انگلیسی وهم اینکه دغدغه هایش با کسی مثل موسی صدر مشابه است ودلیل خوبی برای همکاری .از آنجا که من نه به درستکار و نه به کمال به هیچکدام دسترسی ندارم با شما مطرح کردم که این کاره اید.درستکار بعید است که به این راحتی ها چنین ریسک بزرگی را انجام دهد.تا نقش به دست یک بازیگر نابلد نسوخته از کانالهای خوذتان زودتر وارد عمل شوید.میدانم که شما هم حاضر نیستید موسی را در این عرصه هم فراموش شده ببینید.

حمید

توصيه سردبير سابق روزنامه همشهري به خبرنگاران جوان هر وقت بيشتر از آنچه مي‌خواني نوشتي نگران باش http://bornanews.com/Nsite/FullStory/?Id=216333

عبد

خطاب به آقای که به عنوان نسل سومی کامنت گذاشته ... دوست عزیز متن زیبایی نوشتید؛ فقط یک سوال: گفته اید ...نمیتوانم در حالی که تمام ارزشهایم را میزنند گوشه ای درسم را بخوانم ... خودتان گفته اید ارزشهایم !!...من تکمیل می کنم ..ارزشهای شما و تعدادی از همفکرانتان... حال چرا می خواهید ارزشهای خود و همفکرانتان را به همه مردم تحمیل کنید؟

سیروس معمر

سلام حاج آقا.. من یه جوان 29 ساله کرمانشاهی ام ..دانشجوی کارشناسی روابط عمومی و مدیر روابط عمومی یکی از نهادهای وابسته به وزارت کشور.. آغاز کار روزنامه نگاری را با خانه روزنامه نگاران جوان شروع کردم و چند سالی قبل از استخدام در روزنامه جوان مشغول به کار شدم .. تصمیم دارم دوباره برو بچه های خانه و فارغ التحصیلان روابط عمومی و روزنامه نگاری را دور خودم جمع کنم.. میخواستم نظر شما رو بپرسم.. ممنون میشم منو راهنمایی کنین! وبلاگ من:http://moamer.blogfa.com/ و ایمیل ام : siros_moamer@yahoo.com [گل][گل][گل]